Home Blog

Terug in Europa

0
Bakkie naast gorge

Tijd vliegt, de eerste 2 weken terug in Europa doen wij heerlijk associaal en staan gewoon altijd op plekjes in de natuur weg van enig ander reiziger, vakantieganger of locals. Wij genieten vooral van al het lekkers dat de Provence te bieden heeft, de rust en de properheid. Afval was in Marokko een rode draad je zag het altijd en overal, hier is het echt wel proper. Staan aan stromende riviertjes, uitgestrekte lavendelvelden of een eenzaam bos

Na 2 weken kunnen wij wel zeggen dat wij corona vrij zijn en zoeken de meer bewoonde kant op. Wij komen begin augustus aan in Mazan bij phillip. Wat een kort bezoek van 2 dagen zou zijn loopt al snel uit naar 6 dagen, heerlijk samen met goed volk te vertoeven. Wij maken dagelijks een mooie wandeling tussen de 12 en 20 km door de wijnranken en olijfgaarden, wat maakt dat tijd voorbij vliegt. Ondertussen hebben wij afgesproken met mijn nichtje en haar gezinnetje om half augustus elkaar te treffen in Frankrijk.

Na een gezellige en sociale break in Mazan bij Phillip trekken wij verder iets meer richting Savoie waar wij over een dikke week met nichtje en co zijn afgesproken. En ja hoor, het zouden geen corona tijden zijn als corona geen roet in de planning gooit. Savoie is een oranje zone geworden voor België, dus word er gekeken waar wij wel kunnen afspreken. Na enkele Whatsapps zijn wij er uit, ze komen naar Mazan. Kim reserveert een plekje op de camping waar phillip staat. Wij draaien nog enkele dagen rond in de regio met als topper een machtig mooie wandeling in Gorge de la Nesque bij Monieux.

Zoals afgesproken zijn wij half augustus terug in Mazan. De dag nadien zijn mijn nichtje, echtgenoot en vooral mijn megasuper achterneefke goed aangekomen na een nachtelijke rit van genoeg kilometers. Hoe heerlijk is dat, om familie een knuffel te kunnen geven, zalig, gewoon zalig. Zij blijven maar 4 dagen dus effe de directe omgeving verkennen.
Dag 1: Wandeling naar Mazan
Dag 2: Wandeling naar Le Barroux
Dag 3: Lap, den Mont Ventoux op, hoe geweldig is dit. FANTASTISCH.
Dag 4: Platte rust ivm verjaardag van nichtjes wederhelft en omdat zij spijtig genoeg weer naar het Belgelandje moeten. Ze moeten hun verplichtingen tegenover de werkgever na komen. Afscheid nemen valt weer best zwaar, bwhaa i hate it. Maar het is zo, een knuffel, een traan en ze zijn weer weg, en wij blijven een beetje verweesd achter……

Na nog 2 dagen van al het goede van de camping in Mazan en het goede gezelschap van phillip te hebben genoten vertrekken wij weer. Nu weten wij zeker dat we phillip niet meer terug gaan zien de komende maanden. Ook dit afscheid pakt ons, maar zoals reeds eerder geschreven, het is zo. Wij trekken de Franse Alpen in waar wij een paar geweldige wandelingen maken boven de 3000m, zalig. Fantastisch, al vrij snel hebben wij de smaak weer te pakken en genieten van de wandelingen. Van de Franse Alpen gaan wij via Col Petit Saint Bernard de Italiaanse Aosta vallei binnen. Wat wij daar gaan doen en beleven lezen jullie is ons volgende blog bericht.

De oversteek naar Europa

0
majestic gnv

Het buikgevoel zat er nog niet te ver naast, boot van 13 juli is 15 juli geworden, dat valt weeral mee. Wij doen het rustig aan tot dinsdag 14 juli, dan zetten wij de trek naar het Noorden in. Op de 14de juli begint de dag om 5 uur, om 6uur vertrekken wij uit Aourir net ten Noorden van Agadir. De eerste 40 km zijn nog secundaire maar vanaf dan is het autostrade rijden voor de volgende 790km. In totaal rijden we 830 km tot de laatste parking van de autostrade die tevens zogoed als volledig tolbaan is. Voor het tolgeld moet je het al niet laten alles samen 60 euro ongeveer….. Wij slapen die nacht op de laatste parking van deze autostrade samen met 8 andere campers en 1 overlander de BALOO van Simon en Diane. Zeer vriendelijke mensen die we al even volgen via facebook en nu eindelijk eens ontmoeten.

Dan de 15de rond de middag rijden wij samen met BALOO richting haven met nog een ommetje van 60 km om te kunnen tanken. Het prijsverschil met de Europese diesel is een groot om het niet te doen. Er kan nog 220 liter bij, die moeten wij dan toch niet in Europa tanken. Rond 13 uur komen wij aan in de haven van Tanger Med. Na tickets controle mogen wij het havengebied binnen rijden, dit is de eerste bevestiging dat wij varen vandaag. Daarvoor was het steeds onder het moto, geen nieuws is goed nieuws. Wij rijden de parking op en installeren ons nog voor de komende uren. Normaal zou de ferry om 22:30 uur de haven verlaten. Het verlaten is echter voor later.

Eerst is het wachten zonder enige informatie van hoe of wat. Na uren een massa volk hebben zien staan bij de tickets office komen wij er achter dat wij ook hier onze tickets moeten afhalen. De situatie is ongehoord honderde mensen staan opeengepakt al drummende vooral zonder mondmaskers aan te schuiven. Wij beslissen om te wachten tot deze massa zich een beetje heeft opgelost. Om niet te veel in detail te treden om 02:00 hr ‘s nachts hebben wij onze boord documenten.

Ja vertrek WAS om 22:30hr, allemaal zonder enige informatie van de maatschappij uit. Wij volgen de reeds in beweging gekomen auto’s want er zijn maar 4 campers die deze ferry nemen. Om een nog langer verhaal korter te maken. Na politie, douane, nog eens politie, de scanner en dan nog een een manuele controle. Rijd Bakkie om 05:00 hr de ferry M/V MAJESTIC op van rederij GNV. Wij zijn moe en kruipen nog voor afvaart in ons bed…. Om 06:00 hr vertrekt de ferry met 7:30 uur vertraging……

De middag erop worden wij wakker op zee en gaan wij de ferry verkennen, op zoek naar eten en drinken. Dit zit goed fout hier aan boord, mensen zitten, hangen overal in groepjes of groepen bij elkaar. Aan de bar en rond het gesloten zwembad zitten echt grote groepen samen zonder mondmaskers, kussend, omhelzend….. Ook in de gangen loopt zogoed als niemand met mondmasker rond, dit is echt foute boel. Wij beslissen alvast om zo min mogelijk onze hut te verlaten. Wij zitten erop en moeten erdoor.

En dan komen wij aan in Genua, er word opgeroepen dat wij zijn aangekomen. Met dit bericht komt er ook een ware volksbeweging op gang. Eens op dek 6 zien wij dat de toegang terug naar boven is geblokkeerd en zitten we als ratten in de val, er is maar 1 oplossing buiten wachten. Om en bij een 1000 passagiers worden op 1 dek vastgehouden in afwachting van ontscheping. Dit is zo fout, wetende dat GNV een Italiaanse rederij is. Een rederij uit het land dat zo hard getroffen is door COVID-19. Wij beslissen al zeer snel dat we even 2 weken zeer voorzichtig gaan omspringen met contacten in Frankrijk. Daar gaan we even de lockdown vergeten met lekkere wijn en eten…… Of wij al dan niet COVID-19 hebben opgelopen op M/V MAJESTIC van rederij GNV, dat vertel ik jullie graag in het volgende blog bericht.

In afwachting van de overzet

0
rivier doorsteek

Wat een schitterende mekanieker bij MAN Agadir. De geknelde diesel leiding word weggehaald en er wordt een nieuw stuk leiding tussen geplaatst. Voor een lang verhaal kort te maken 3 uur later zijn wij weer op pad. Na meer dan 3 maand kunnen wij in Agadir naar een Marjane supermarkt. Dit is een schitterend moment, wat een overvloed aan alles. Wij hebben in onze 3 maand van lockdown geen te kort gehad aan niets. Maar het is toch wel leuk om na zo’n periode in een supermarkt rond te kunnen lopen en er wordt dan ook flink voorraad ingeslagen.

Na Agadir trekken wij terug naar Taliouine met een kleine Dtour. De jongens van Betsy on the road bellen ons op om te horen of wij in de buurt zijn van Barage Imi El Kheng. Ze hebben zich gisteren vast gereden aan de rand van de barage. Toevallig zijn wij in de buurt en een uurtje later staan wij bij Betsy on the BARAGE…… TJJAAAA, wij kunnen zelfs niet tot hun Betsy geraken omdat de ondergrond te slecht is met risico dat Phoca komt vast te zitten. Slepen is geen optie, dan maar uitgraven en ophogen met de zandplaten onder Betsy. Een locale vrachtwagen met voldoende kabels en touw kan zo Besty on the BARAGE terug on the road krijgen. Een avontuur waar nog veel over gepraat gaat worden.

Samen rijden Betsy en phoca verder naar Taliouine, waar wij dan tegen zonsondergang pas aankomen….. Morgen blijven wij gewoon staan op de camping. De dagen erna rijden wij samen via te kleine maar adembenemende wegen de bergen door omdat het via de hoofdbanen niet mogelijk is om De provincie Ouarzazate te passeren. Er is ergens een corona uitbraak geweest en de gouverneur heeft de provincie op slot gedaan. Het is een flinke omweg die wij maken via de kleine bergpassen maar echt adembenemend mooi….

Eens wij uit de hoog atlas zijn nemen wij terug afscheid van onze Belgische vrienden van Betsy on the road en gaan elks onze eigen weg. Wij rijden verder naar Ouzoud waar wij dan officieel vernemen dat de ferry van 1 juli niet vaart. Al een geluk kunnen wij onze tickets verplaatsen naar 13 juli. Dus wij blijven nog 2 weekjes langer in Marokko, het is geen straf…. Alhoewel wij ons zinnen toch een beetje op de Italiaanse lekkernijen en vooral op de wandel mogelijkheden hadden gezet, maar wat zijn 2 weken. Wij verlaten Ouzoud en trekken terug naar de kust. Daar gaan wij op het gemakje en vooral heel erg op het gemakje genieten van de koele zeelucht in afwachting van de 13de juli. Het buikgevoel en de berichtgevingen zijn alvast positief.

Vrijheid tijdens lockdown light

0
jan aan het koken in de woestijn

Na onze eerste vrije nacht aan de oude Ksar Tafnidilt steken wij via een kleine track door naar het Oosten. Wij gaan de woestijn nog eens verkennen, later blijkt dat het kleine doorsteekje naar het Oosten een goede beslissing is geweest. Andere camping gasten die het niet off road aankunnen met de camper zitten nog 2 dagen vast in de provincie Tan Tan, blijkbaar moet er toch iets van vergunning zijn. Wij vinden het erg voor de 2 toffe gasten van Betsy on the road “, Jonas en Kevin “. Daarmee hebben wij toch 3 maand mee samen geleefd op de camping.

Het blijft genieten deze vrijheid en de eenzaamheid in de woestijn. Tot het na 4 dagen toch wel zeer warm begint te worden, 40 graden ‘s nachts boven de 30 graden. Wij beslissen om de woestijn in te ruilen voor het binnenland, en dan meer bepaald de bergen. Goede beslissing, na een dagje rijden komen wij aan in Talioune op 1200 m hoogte. Hier is het beter van temperatuur geworden. 40 graden is 28 graden geworden en ‘s nachts gaan er nog eens 10 graden af, echt aangenaam.

Lang kunnen wij niet genieten van de aangename berg koelte en de prachtige routes door de bergen. Op dag 2 van ons berg avontuur richting hoge atlas gebergte gaat het flink mis met een diesel leiding die is gaan lekken. Na een korte stop merken wij dat er moeilijk gestart kan worden en beslissen dan ook meteen naar Agadir te rijden waar een MAN garage is. Diezelfde dag komen wij tegen sluitingstijd nog aan bij de garage. Repareren is voor morgen, maar daar hebben wij geen probleem mee, wij zijn blij dat we het gehaald hebben. Goed dat wij doorgereden hebben want de volgende dag start bakkie niet meer. Dit omdat de diesel leiding is leeggelopen gedurende de nacht. Na Agadir keren wij terug naar Taliouine….. Maar wat er dan nog allemaal gebeurd en beleefd word is voor het volgende blog bericht.

Wordt de lockdown verlengd?

0
bakkie in lockdown

Wat wij verwacht hadden gebeurd dan ook. De lockdown wordt in Marokko met 3 weken verlengd tot 10 juni. Met de ramadan en aansluitend het suikerfeest is dit gewoon een logische beslissing die wij liever niet hadden gehad. Maar ja, het is nu gewoon zo……

We beslissen om eens een keukenraad te houden over het verder verloop van ons avontuur. Veel moet er niet over beraadslaagd worden ondertussen is wel duidelijk dat het in Afrika een probleem van lange duur gaat zijn. Wij beslissen dan ook maar meteen een ferry te boeken met afvaart 1 juli van Tanger naar Genua in Italië. Dit is goed op voorhand meer dan een maand waarvan nog 3 weken in lockdown. Als de lockdown afloopt op 10 juni hebben wij nog 3 weken om van de Marokkaanse vriendelijkheid en gastvrijheid te genieten. Als er nog een verlenging van de lockdown zou komen na 10 juni, tjaaa, dan is er tijd genoeg om de vergunningen te bekomen om ons naar Tanger te begeven. Laat ons hopen dat het stopt op 10 jun

Maar het is nog niet gedaan, Marokko blijft nog 1 maand langer in lockdown tot 10 juli. Er zijn versoepelingen van allerlei aard, maar of er gereisd mag worden is blijkbaar toch een moeilijke vraag voor de Pascha die verantwoordelijk is voor Tan Tan. Hij heeft blijkbaar 2 dagen nodig om te beslissen dat wij…….. neen Pascha beslist niets. Hij laat aan de campingbaas weten dat wij mogen reizen zonder vergunning in zone 1. Wat eigenlijk bijna heel Marokko bevat behalve provincies rond de grote steden en uiteraard de groot steden zelf. Nu toevallig maar waar, daar wilde wij echt niet naartoe.

Wij vertrekken nog dezelfde dag 12 juni en rijden zonder problemen de provincie Tan Tan uit om te gaan slapen bij een ruïne van een Ksar. Hoe zalig is dat, na 84 dagen lockdown en camping leven terug vrijheid. Het is gewoon weer genieten, geen volk, schitterende zonsondergang, stilte, geen lichtvervuiling, heerlijk gewoon…… Maar wat er dan nog allemaal gebeurd dit lees je in het volgende blog bericht.

Film: Betoverd door Sint Petersburg

0
Peterhof

We drove from Finland to St Petersburg and then further to the border of Estonia.
Their is now a e-visa for just that region called the Lenningrad region.
Here is the link to that e-visa:  https://electronic-visa.kdmid.ru/spb_home_en.html

If you could only go to ONE CITY IN RUSSIA… This should be it. St Petersburg is a beautiful city with magnificent historical buildings.
We stayed their for 6 days and this are the places that you really must visit.

        🔹️Hermitage (Winter palace)
        🔹️Peterhof Palace & Gardens
        🔹️Catherine Palace & Park
        🔹️Peter & Paul Fortress
        🔹️Alexander Nevsky Monastery
        🔹️St Isaac’s Cathedral
        🔹️Nevsky Prospect
        🔹️Church of Our Saviour on Spilled Blood
        🔹️Admiralty Buildings
        🔹️Kronstadt & Naval Cathedral
        🔹️The cabin of Tsar Peter the Great
        🔹️Summer garden
        🔹️ Alexander park

         And MUCH MUCH more.

Film: van Foum Zguid tot Tan-Tan

0
groep dromidarissen in de woestijn

This route was a beautiful road with different landscapes. We drove to the Tighmert hot spring, this was caused by a search for oil. Then we drove on to the old fort of the French foreign legion. The road condition deteriorated so that we progressed very slowly. This was until we arrived at plage blanche.
The plage blanche beach track was not much better. This was also very slow. After plage blanche we drove over the cliffs towards Tan Tan. The route from the fort to the road of Tan Tan is difficult for an overland truck, but for a smaller vehicle this is doable.

Film: Rijden door de woestijn

0
duinen van erg chegaga

Deze film gaat over de piste van Merzouga tot Foum Zguid. Op deze piste zie je de prachtige zand duinen van Erg Chigaga en het meer van Iriki. De uizichten zijn gewoon prachtig en je komt veel dromidarissen onderweg tegen. De track is voor het grootste deel zalig rijden maar de laatste 30 km zijn verschrikkelijk. De weg is zeer stenig, het zijn allemaal van die afgeronde stenen met verschillende afmetingen. We deden deze route met onze instagram vrienden: https://www.instagram.com/chaangvonunterwegs

Een virus, het corona virus

0
zonsondergang tan tan plage

17 maart 2020, na 4 dagen op de track van plage blanche te hebben gezeten, komen wij terug in de bewoonde wereld terecht. Waar het eigenlijk al meteen duidelijk wordt dat er iets aan de hand is. In Tan Tan stoppen wij om inkopen te doen en te tanken. De pomp bediende draagt handschoenen en heeft een masker op. Wat is er aan de hand? Is dit voor het corona virus? De man doet zijn uitleg en weet ons ook te vertellen dat sinds zaterdag 14 maart reeds alles Moskeeën, restaurants en cafés gesloten zijn. Neen Marokko is nog niet in lockdown. Wel zijn alle sociale plaatsen die voor een Marokkaan toch wel vrij belangrijk zijn gesloten. Dit doet bij ons een belletjes rinkelen. We beseffen nu al dat we echt moeten beslissen of wij in deze regio willen blijven of toch nog richting woestijn willen rijden.

Neen wij blijven hier. Als dit lang gaat duren en het word meer lente of zelfs zomer dan zijn de temperaturen aan zee veel aangenamer dan in de woestijn. Dus diesel getankt en wij verder naar El Ouatia oftewel Tan Tan beach waar wij ons wegzetten op een camping. Camping atlantique waar tevens nog wel wat andere mobilhomes staan. De eerste dagen dat wij op camping atlantique staan is er nog wat beweging. Er vertrekken en er komen ook mobilhomes aan. Het is duidelijk, iedereen die aan komt heeft het zelfde idee als wij. We hebben een plaats nodig waar deze crisis uitgezweet kan worden.

Dan gebeurt het, vrijdag 20 maart 16 uur Marokko gaat in lockdown. Op alle sociale media gaan de gekste verhalen de ronde van toestanden in West Afrika. Grenzen gaan dicht er zijn geen veerboten en vliegtuigen meer, alles zit op slot. Wat er in Europa gebeurde bij honderden doden en duizenden besmettingen gebeurd op het Afrikaanse continent vrijwel na de eerste besmettingen. Er heerst hier grote schrik over het continent. Wat is dit? In het straatbeeld verschijnen militairen en veel, heel veel politie en gendarmerie. Heel snel word er een noodtoestand afgekondigd en is er een avondklok ingesteld op 18 uur.

Er heerst hier een vreemde sfeertje. We worden bekeken, men is een beetje bang, misschien wel een beetje boos op de westerling. De marokanen vinden ons “de blanke” verantwoordelijk voor dit. Wij zijn de oorzaak van dit probleem. Niet leuk, maar het is niet anders. Al vrij snel word er begrepen dat niet wij de westerling het probleem zijn. Het is een probleem dat heel de wereld in zijn macht heeft en al vrij vlug krijgen wij het gevoel van de Marokkaanse vriendelijkheid terug. Dat doet goed en is ook wel een opluchting want over je schouder kijken is een minder leuke manier om door het leven te gaan. Weken van lockdown gaan voorbij en al een geluk nog vrij snel ook.

Er is dan ook 1 gouden regel die wij handhaven. Wij houden de regelmaat er in. Op tijd uit bed, ontbijten, indien nodig naar het centrum voor eten. Klussen, heel veel klussen, wandelen langs het strand, een beetje genieten van de zon, en ‘s avonds kokkerellen. Voor wij het goed en wel beseffen is de maand voorbij. 20 april, Wat te verwachten was gebeurd ook. De lockdown wordt verlengd en dit meteen met 1 maand er bij. Het wordt allemaal een beetje strenger. Er is ook mondmasker plicht, niet op de camping maar wel er buiten. Op het strand mogen we niet meer komen. Maar we blijven positief. dit in tegenstelling tot andere gestrande reizigers. Ondertussen is het half mei geworden. Wat er op 18 mei beslist word door de regering dat ga je lezen in ons volgende blog bericht. We hopen althans op een zachte versoepeling.

Het weer bij ons

Tafraout
onbewolkt
12.7 ° C
12.7 °
12.7 °
55 %
0.6kmh
0 %
do
16 °
vr
13 °
za
9 °
zo
13 °
ma
10 °

Volg ons

0FansLike
567VolgersVolg
0VolgersVolg
19VolgersVolg
25AbonneesAbonneer